Broken link building: από τον χαλασμένο σύνδεσμο σε χρήσιμη διόρθωση
Το broken link building είναι διαδικασία εντοπισμού συνδέσμων που οδηγούν σε μη διαθέσιμο ή άσχετο περιεχόμενο και πρότασης μιας πραγματικά κατάλληλης εναλλακτικής στον υπεύθυνο της σελίδας. Το αποτέλεσμα δεν είναι δεδομένο: ο εκδότης μπορεί να διορθώσει τον σύνδεσμο, να τον αφαιρέσει ή να επιλέξει άλλη πηγή. Η μέθοδος έχει αξία μόνο όταν αποκαθιστά την εμπειρία του αναγνώστη. Η τυφλή αντικατάσταση κάθε σφάλματος με τον ιστότοπό μας δεν αποτελεί ποιοτική εργασία.
Βήμα 1: ορίζουμε το πρόβλημα και τη θεματική περιοχή
Πριν αναζητήσουμε σπασμένους συνδέσμους, προσδιορίζουμε ένα πεδίο στο οποίο διαθέτουμε ουσιαστική γνώση και κατάλληλο περιεχόμενο. Αν για παράδειγμα καλύπτουμε την ασφάλεια ιστοσελίδων, αναζητούμε οδηγούς και καταλόγους που συστήνουν σχετικά τεχνικά κείμενα. Δεν επεκτείνουμε αδιακρίτως την έρευνα σε όλες τις θεματικές με υψηλή επισκεψιμότητα. Το αρχικό παραδοτέο είναι ένας μικρός κατάλογος ομάδων σελίδων και των ερωτημάτων που επιχειρούν να απαντήσουν.
Αξίζει από την αρχή να συμφωνήσουμε τι δεν θα κάνουμε: δεν δημιουργούμε αντίγραφα ξένου υλικού, δεν παρουσιάζουμε ως δικά μας παλαιά δεδομένα και δεν στέλνουμε αιτήματα σε ιστοτόπους άσχετους με το αντικείμενό μας. Ο περιορισμός είναι πρακτικός, όχι απλώς ηθικός. Όσο καλύτερα καταλαβαίνουμε τον σκοπό της σελίδας, τόσο ευκολότερα αναγνωρίζουμε αν η δική μας πηγή καλύπτει το πραγματικό κενό.
Βήμα 2: εντοπίζουμε υποψήφιες σελίδες
Αναζητούμε σχετικές λίστες εκπαιδευτικού υλικού, θεματικούς οδηγούς και άρθρα που παραπέμπουν σε εξωτερικές πηγές. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε χειροκίνητη περιήγηση ή εργαλεία που αναφέρουν προβληματικές διευθύνσεις, αρκεί να τηρούνται οι όροι πρόσβασης και να μην επιβαρύνονται αδικαιολόγητα οι ξένοι διακομιστές. Οι ενδείξεις εργαλείων είναι αφετηρία, όχι επιβεβαιωμένο πρόβλημα. Κρατάμε τη σελίδα πηγής, το ορατό κείμενο του συνδέσμου, τον προορισμό του και τη θέση στο περιεχόμενο.
Η ουσία είναι να γνωρίζουμε τι περίμενε να βρει ο αρχικός επισκέπτης. Ένας σύνδεσμος με τίτλο «βασικές έννοιες προσβασιμότητας» απαιτεί διαφορετική αντικατάσταση από έναν σύνδεσμο για λήψη προγράμματος. Ακόμη κι όταν δύο σελίδες χρησιμοποιούν το ίδιο γενικό θέμα, μπορεί να απευθύνονται σε διαφορετικό επίπεδο γνώσης. Καταγράφουμε επομένως τις απαιτήσεις της συγκεκριμένης αναφοράς πριν αναζητήσουμε εναλλακτικό υλικό.
Βήμα 3: επιβεβαιώνουμε το τεχνικό σφάλμα
Ένας προσωρινός περιορισμός πρόσβασης δεν σημαίνει ότι μια διεύθυνση έχει οριστικά καταργηθεί. Ελέγχουμε την απόκριση με κανονική περιήγηση, τις ενδεχόμενες ανακατευθύνσεις και την τελική σελίδα. Μπορεί να εμφανίζεται μήνυμα μη διαθεσιμότητας λόγω προστασίας από αυτοματισμούς, ενώ ο πραγματικός επισκέπτης βλέπει κανονικά το περιεχόμενο. Μπορεί επίσης μια παλιά διεύθυνση να παραπέμπει σε νέα, απολύτως σχετική έκδοση που δεν χρειάζεται αντικατάσταση.
Στο φύλλο ελέγχου διαχωρίζουμε τον τεχνικά μη διαθέσιμο σύνδεσμο από τον σύνδεσμο που λειτουργεί αλλά οδηγεί σε διαφορετικό θέμα. Ο δεύτερος ίσως είναι πιο ενοχλητικός για τον χρήστη, όμως απαιτεί κρίση και όχι απλό αυτοματοποιημένο χαρακτηρισμό. Κρατάμε σύντομη σημείωση για το πώς αναπαράχθηκε το πρόβλημα, ώστε να μπορούμε να το περιγράψουμε χωρίς υπερβολές στον διαχειριστή της σελίδας.
Βήμα 4: αξιολογούμε την εναλλακτική πριν τη συστήσουμε
Συγκρίνουμε σκοπό, έκταση, επίπεδο δυσκολίας και ημερομηνία καταλληλότητας. Αν το παλιό περιεχόμενο ήταν πρακτική διαδικασία με εικόνες, μια γενική εμπορική παρουσίαση δεν είναι ισοδύναμη πηγή. Αν αφορούσε επίσημη οδηγία, προτιμάμε την τρέχουσα επίσημη πηγή αντί για δικό μας σχόλιο, εκτός αν ο δικός μας οδηγός προσφέρει ξεκάθαρη συμπληρωματική αξία. Δεν υποσχόμαστε στον εκδότη ότι υπάρχει τέλεια αντικατάσταση όταν η κάλυψη είναι μερική.
Αν λείπει το κατάλληλο υλικό, μπορούμε να συντάξουμε πρωτότυπο άρθρο που καλύπτει το πραγματικό ερώτημα. Αυτό δεν σημαίνει αντιγραφή του χαμένου περιεχομένου. Εξηγούμε έννοιες, προσθέτουμε πρακτικά βήματα και παρουσιάζουμε σαφή όρια εφαρμογής. Η ευρύτερη στρατηγική δημιουργίας συνδέσμων έχει περισσότερο νόημα όταν βασίζεται σε περιεχόμενο το οποίο θα εξυπηρετούσε αναγνώστες και χωρίς καμία προοπτική εξωτερικής παραπομπής.
Βήμα 5: επικοινωνούμε με ειλικρίνεια και συγκεκριμένο πλαίσιο
Εντοπίζουμε το κατάλληλο δημόσιο κανάλι επικοινωνίας και περιγράφουμε τη σελίδα, το προβληματικό σημείο και το αποτέλεσμα του ελέγχου. Αν υπάρχει σχετική δική μας πηγή, την προτείνουμε ως δυνατότητα, όχι ως απαίτηση. Μπορούμε να αναφέρουμε ότι ο εκδότης ίσως προτιμήσει να αφαιρέσει τον σύνδεσμο ή να επιλέξει άλλη παραπομπή. Η ξεκάθαρη διατύπωση βοηθά περισσότερο από ένα τυποποιημένο μήνυμα που επαινεί αόριστα τη δουλειά του παραλήπτη.
Δεν χρειαζόμαστε πίεση, προσωπικές εικασίες ούτε παραπλανητικούς τίτλους μηνυμάτων. Η επικοινωνία πρέπει να είναι σύντομη και χρήσιμη ακόμη κι αν ο παραλήπτης αγνοήσει την πρότασή μας. Αν γίνει αλλαγή, ελέγχουμε ότι ο νέος σύνδεσμος οδηγεί στον σωστό προορισμό και διατηρούμε το ιστορικό επικοινωνίας μόνο όσο απαιτείται για τη νόμιμη διαχείρισή της.
Βήμα 6: επαληθεύουμε το αποτέλεσμα και κλείνουμε την εργασία
Η ολοκλήρωση δεν ισοδυναμεί με αποστολή μηνύματος. Καταγράφουμε αν ο σύνδεσμος διορθώθηκε, αποσύρθηκε ή έμεινε όπως ήταν. Όπου αντικαταστάθηκε, εξετάζουμε αν η νέα διαδρομή εξυπηρετεί την πρόθεση του επισκέπτη, αν ανοίγει σωστά και αν το κείμενο αγκύρωσης περιγράφει πιστά το περιεχόμενο. Μια αλλαγή που κατέληξε σε ακατάλληλη σελίδα δεν είναι επιτυχημένο παραδοτέο, ακόμη κι αν αναφέρει τη δική μας επωνυμία.
Μετά την ολοκλήρωση, ανασκοπούμε γιατί κάποιες προτάσεις έγιναν δεκτές και άλλες όχι. Η συχνή εμφάνιση άσχετων προτάσεων δείχνει πρόβλημα στην αρχική επιλογή θεμάτων. Η έλλειψη αξιόπιστου υλικού φανερώνει ανάγκη παραγωγής καλύτερων οδηγών. Σε μια οργανωμένη υπηρεσία δημιουργίας συνδέσμων αυτά τα ευρήματα είναι χρησιμότερα από μια απλή καταμέτρηση αποστολών.
Παραδοτέα και σημεία κινδύνου ανά στάδιο
Ένας σαφής φάκελος εργασίας περιλαμβάνει θεματικό σκοπό, λίστα εντοπισμένων σελίδων, αποδεικτικά τεχνικού ελέγχου, αξιολόγηση καταλληλότητας του νέου υλικού, ημερολόγιο επικοινωνίας και τελική κατάσταση. Στην αρχική αναζήτηση προσέχουμε τα ψευδή θετικά. Στην αξιολόγηση περιεχομένου, την παραπλάνηση σχετικά με την ισοδυναμία. Στην επικοινωνία, τις μαζικές πιέσεις και τις προτάσεις ανταλλάγματος. Στον τελικό έλεγχο, τη λανθασμένη απόδοση μιας επιτυχίας μόνο στον αποκτημένο σύνδεσμο.
Η πολιτική της Google θεωρεί προβληματικούς τους συνδέσμους που κατασκευάζονται κυρίως για χειραγώγηση κατάταξης. Γι' αυτό η διαδικασία αποκατάστασης δεν πρέπει να μετατραπεί σε αγορά παραπομπών, αμοιβαίες υποχρεώσεις ή τεχνητή προσαρμογή κειμένων συνδέσμων. Ως τελικό κριτήριο θέτουμε την ερώτηση: «έγινε η ξένη σελίδα πιο χρήσιμη μετά τη διόρθωση;». Αν δεν μπορούμε να απαντήσουμε θετικά, το έργο χρειάζεται επανεξέταση.
Ερωτήσεις που καθορίζουν αν μια αντικατάσταση έχει νόημα
Αν ο παλιός σύνδεσμος οδηγεί αλλού μέσω ανακατεύθυνσης;
Δεν τον χαρακτηρίζουμε αυτομάτως χαλασμένο. Ελέγχουμε πού φτάνει τελικά ο επισκέπτης και αν το νέο περιεχόμενο καλύπτει ακόμη την αρχική υπόσχεση. Μια έγκυρη ανακατεύθυνση προς ανανεωμένο οδηγό δεν χρειάζεται αναγκαστικά αλλαγή. Αν όμως καταλήγει σε γενική αρχική σελίδα, ενώ ο επισκέπτης αναζητούσε συγκεκριμένες οδηγίες, μπορεί να υπάρχει πραγματικό πρόβλημα καταλληλότητας. Τότε το αίτημά μας εξηγεί αυτήν ακριβώς την ασυνέπεια, χωρίς να παρουσιάζει ψευδώς το ζήτημα ως τεχνική αδυναμία πρόσβασης.
Τι γίνεται όταν δεν υπάρχει ισοδύναμο περιεχόμενο;
Ο πιο τίμιος χειρισμός είναι να μην προτείνουμε ακατάλληλη αντικατάσταση. Μπορούμε να ειδοποιήσουμε τον εκδότη για το πρόβλημα χωρίς εμπορική πρόταση ή να δημιουργήσουμε από την αρχή έναν χρήσιμο οδηγό εφόσον διαθέτουμε γνώση και πρωτογενείς πηγές. Δεν αντιγράφουμε μια αποθηκευμένη εκδοχή ξένου έργου ούτε προσποιούμαστε ότι γνωρίζουμε πλήρως κάτι που δεν είναι πλέον διαθέσιμο. Η ποιότητα του νέου περιεχομένου προηγείται κάθε προσπάθειας απόκτησης παραπομπής.
Πότε θεωρούμε ότι έκλεισε σωστά η διαδικασία;
Όταν έχει καταγραφεί η τελική κατάσταση και έχει γίνει επανέλεγχος της διαδρομής του χρήστη. Η διόρθωση μπορεί να είναι νέα παραπομπή, επαναφορά σωστής διεύθυνσης ή αφαίρεση ακατάλληλου συνδέσμου. Αν ο εκδότης δεν απαντήσει, κλείνουμε την προσπάθεια ως μη επιβεβαιωμένη, όχι ως επιτυχημένη. Αυτή η σαφής λογική επιτρέπει στον υπεύθυνο να αξιολογήσει τον χρόνο που επενδύθηκε, χωρίς να αλλοιώνει τα αποτελέσματα για να δείχνουν περισσότερες «νίκες».