Πορτρέτο του Ξενοφών Απάκη
Ξενοφών Απάκης
Web designer και developer από το 1997

Κατασκευή ιστοσελίδας για ιδιωτικό μουσείο

Κατασκευή ιστοσελίδας για ιδιωτικό μουσείο

· Με δύο λόγια

Σχεδιασμός ιστοσελίδας ιδιωτικού μουσείου που συνδέει συλλογές, εκθέσεις, εκπαιδευτικές δράσεις και πρακτικό σχεδιασμό επίσκεψης..

Κατασκευή ιστοσελίδας για ιδιωτικό μουσείο

Η ιστοσελίδα ενός ιδιωτικού μουσείου δεν πρέπει να είναι απλώς μια όμορφη εισαγωγή στον φυσικό χώρο. Χρειάζεται να δίνει στον επισκέπτη λόγο να εξερευνήσει τη συλλογή, να καταλάβει τι θα συναντήσει και να οργανώσει την επίσκεψή του χωρίς αβεβαιότητα. Η καλύτερη βάση είναι η σύνδεση ανάμεσα σε τρεις άξονες: ψηφιακή συλλογή, εκθέσεις και πρακτικές πληροφορίες επίσκεψης.

Το μουσείο στο διαδίκτυο έχει διαφορετικό ρυθμό από την αίθουσα

Στον φυσικό χώρο ο επισκέπτης ακολουθεί μια διαδρομή που έχει σχεδιαστεί γύρω από αίθουσες και αντικείμενα. Στο διαδίκτυο μπορεί να φτάσει απευθείας σε ένα συγκεκριμένο έργο, μια θεματική ή μια προσωρινή έκθεση. Η πληροφοριακή αρχιτεκτονική πρέπει να αντέχει αυτή τη μη γραμμική είσοδο. Κάθε σημαντική σελίδα χρειάζεται να εξηγεί μόνη της πού βρίσκεται ο χρήστης και πού μπορεί να συνεχίσει.

Αυτό σημαίνει ότι η αρχική σελίδα δεν είναι ο μοναδικός «πρόλογος». Η σελίδα ενός αντικειμένου, μιας έκθεσης ή μιας εκπαιδευτικής δράσης πρέπει να είναι εξίσου κατανοητή όταν βρεθεί από μηχανή αναζήτησης ή κοινοποιημένο σύνδεσμο.

Η ψηφιακή συλλογή χρειάζεται ταξινόμηση που βοηθά την ανακάλυψη

Μια μεγάλη σειρά εικόνων χωρίς συμφραζόμενα κουράζει και δεν βοηθά τον επισκέπτη να καταλάβει τη σημασία του υλικού. Η ψηφιακή συλλογή χρειάζεται λογικές διαδρομές: θεματικές, περίοδοι, τύποι αντικειμένων, δημιουργοί ή άλλες κατηγορίες που ταιριάζουν πραγματικά στη συγκεκριμένη συλλογή. Δεν επινοούμε κατηγορίες για να γεμίσει η πλοήγηση· χρησιμοποιούμε ό,τι έχει επιμελητική αξία.

Η αναζήτηση μέσα στη συλλογή μπορεί να συμπληρώνει την περιήγηση, αλλά δεν την αντικαθιστά. Ο χρήστης που δεν γνωρίζει τι να πληκτρολογήσει χρειάζεται προτεινόμενες θεματικές και επιλεγμένες αφετηρίες.

Η σελίδα αντικειμένου είναι η μικρότερη πλήρης μονάδα γνώσης

Κάθε αντικείμενο ή έργο που παρουσιάζεται δημόσια χρειάζεται δική του σελίδα με καθαρό τίτλο, κατάλληλη εικόνα, σύντομη τεκμηρίωση και συνδέσεις προς τη συλλογή ή την έκθεση στην οποία εντάσσεται. Τα πεδία πρέπει να βασίζονται στα πραγματικά δεδομένα του μουσείου. Αν κάποιο στοιχείο δεν είναι τεκμηριωμένο, δεν παρουσιάζεται σαν βέβαιο.

Η σελίδα αντικειμένου μπορεί να περιλαμβάνει αφήγηση πέρα από τα τεχνικά στοιχεία, αρκεί να ξεχωρίζει η τεκμηριωμένη πληροφορία από την επιμελητική ερμηνεία. Έτσι το περιεχόμενο παραμένει αξιόπιστο και ενδιαφέρον χωρίς να γίνεται στεγνή καταγραφή.

Οι προσωρινές εκθέσεις χρειάζονται δικό τους κύκλο ζωής

Πριν ανοίξει μια έκθεση, η σελίδα της λειτουργεί ως πρόσκληση και πρακτικός οδηγός. Όσο είναι ενεργή, πρέπει να δίνει άμεση πρόσβαση σε ώρες, χώρο, βασική ιδέα και σχετικά αντικείμενα. Μετά το τέλος της, μπορεί να μετατραπεί σε τεκμηριωμένο αρχείο που εξηγεί τι παρουσιάστηκε, αντί να εξαφανίζεται ή να συνεχίζει να μοιάζει ενεργή.

Η διάκριση ανάμεσα σε μόνιμη συλλογή και προσωρινή έκθεση πρέπει να είναι εμφανής. Ένα αντικείμενο μπορεί να συμμετέχει σε περισσότερες αφηγήσεις, αλλά η βασική του σελίδα παραμένει σταθερό σημείο αναφοράς.

Ο σχεδιασμός επίσκεψης πρέπει να λύνει πρακτικές απορίες χωρίς τηλεφώνημα

Η ενότητα επίσκεψης χρειάζεται να συγκεντρώνει διεύθυνση ή σαφή περιγραφή τοποθεσίας, ημέρες και ώρες λειτουργίας όταν αυτές έχουν δοθεί από το μουσείο, πληροφορίες πρόσβασης, τρόπο εισόδου ή κράτησης όπου υπάρχει και χρήσιμες οδηγίες για ειδικές ομάδες. Το κρίσιμο είναι να υπάρχει μία κύρια, ενημερωμένη πηγή πληροφοριών.

Μια σελίδα για λαογραφικό μουσείο μπορεί να προσφέρει χρήσιμη παράλληλη οπτική όταν η συλλογή έχει έντονο ιστορικό ή τοπικό χαρακτήρα. Η σύνδεση πρέπει να εξυπηρετεί θεματική συνέχεια και όχι απλώς να αυξάνει τον αριθμό των συνδέσμων.

Οι εκπαιδευτικές δράσεις χρειάζονται περιεχόμενο για τον υπεύθυνο ομάδας

Ένας εκπαιδευτικός ή γονέας δεν αρκείται σε μια φωτογραφία εργαστηρίου. Θέλει να ξέρει σε ποια ηλικία ή ομάδα απευθύνεται η δράση, ποια είναι η διάρκεια, τι θα κάνουν οι συμμετέχοντες, πώς δηλώνεται ενδιαφέρον και ποιες πρακτικές προϋποθέσεις υπάρχουν. Αυτά τα στοιχεία μπορούν να οργανωθούν σε ξεχωριστές σελίδες προγραμμάτων.

Όπου το μουσείο δουλεύει με σχολικές ομάδες, η εμπειρία μπορεί να συνδεθεί θεματικά με τη λογική μιας ιστοσελίδας για ιδιωτικό σχολείο, κυρίως ως προς τη σαφή παρουσίαση προγραμμάτων, ομάδων κοινού και διαδικασίας επικοινωνίας.

Η αισθητική πρέπει να αναδεικνύει το αντικείμενο χωρίς να θυσιάζει την απόδοση

Τα μουσειακά αντικείμενα χρειάζονται ποιοτική οπτική παρουσίαση, όμως η υπερβολικά βαριά φόρτωση εικόνων μπορεί να καθυστερεί την εμπειρία, ιδιαίτερα από κινητό. Χρειάζεται ισορροπία ανάμεσα στην ανάλυση της εικόνας, την ταχύτητα και τη δυνατότητα μεγέθυνσης όπου αυτή έχει πραγματική αξία.

Το κείμενο πρέπει να παραμένει κείμενο και όχι να ενσωματώνεται σε αφίσες. Οι λεζάντες, οι τίτλοι και οι περιγραφές χρειάζονται ιεραρχία, επαρκή αντίθεση και σταθερή θέση. Η ομορφιά ενός μουσείου δεν μεταφέρεται με την απόκρυψη της πληροφορίας.

Πίνακας περιεχομένου που αξίζει να σχεδιαστεί από την πρώτη έκδοση

ΤύποςΚύριος σκοπόςΣύνδεση
Σελίδα αντικειμένουΤεκμηρίωση και αφήγησηΣυλλογή, θεματική, έκθεση
Σελίδα συλλογήςΑνακάλυψη σχετικού υλικούΑντικείμενα και φίλτρα
Προσωρινή έκθεσηΠαρουσίαση ενεργής ή παλαιότερης έκθεσηςΑντικείμενα και επίσκεψη
Εκπαιδευτικό πρόγραμμαΕνημέρωση ομάδας και εκδήλωση ενδιαφέροντοςΚοινό, ημερολόγιο, επικοινωνία
ΕπίσκεψηΠρακτική προετοιμασίαΧώρος, ώρες, πρόσβαση

Έλεγχος κινδύνων πριν ανοίξει η ψηφιακή πόρτα

  • Αντικείμενα χωρίς επαρκές συμφραζόμενο ή με ασαφή προέλευση δεδομένων.
  • Παλιά έκθεση που εμφανίζεται ως ενεργή επειδή δεν έχει αλλάξει κατάσταση.
  • Πληροφορίες επίσκεψης διασκορπισμένες σε διαφορετικές σελίδες.
  • Εικόνες τόσο βαριές ώστε να καθυστερούν βασικό περιεχόμενο.
  • Εκπαιδευτική δράση χωρίς σαφή ομάδα κοινού και επόμενο βήμα.
  • Κείμενο μέσα σε εικόνες που δεν μπορεί να διαβαστεί ή να αναζητηθεί εύκολα.

Ο έλεγχος χρειάζεται να γίνεται με πραγματικά σενάρια: κάποιος που γνωρίζει ήδη ένα αντικείμενο, κάποιος που ανακαλύπτει το μουσείο πρώτη φορά, μια σχολική ομάδα και ένας επισκέπτης που βρίσκεται καθ’ οδόν.

Η υλοποίηση ξεκινά από το μοντέλο περιεχομένου και την επιμελητική λογική

Πριν σχεδιάσουμε οθόνες, καταγράφουμε τι είδη περιεχομένου υπάρχουν και ποια σχέση έχουν μεταξύ τους. Ορίζουμε τα πεδία μιας σελίδας αντικειμένου, τις κατηγορίες της συλλογής, τον κύκλο ζωής μιας έκθεσης και τις πληροφορίες επίσκεψης. Μετά δημιουργούμε τα πρότυπα, δοκιμάζουμε με πραγματικό υλικό και προσαρμόζουμε την πλοήγηση εκεί όπου οι χρήστες δυσκολεύονται.

Η επιτυχία δεν μετριέται από το πόσες εικόνες χωρούν στην αρχική σελίδα. Μετριέται από το αν ένας άνθρωπος μπορεί να ανακαλύψει κάτι ουσιαστικό για τη συλλογή, να καταλάβει τι θα δει και να αποφασίσει εύκολα πώς θα επισκεφθεί το μουσείο. Όταν αυτά λειτουργούν μαζί, η ιστοσελίδα γίνεται πραγματική προέκταση της μουσειακής εμπειρίας.

Η επιμέλεια χρειάζεται κανόνες δημοσίευσης για να παραμένει συνεπής

Πριν ανέβει μεγάλο μέρος της συλλογής, είναι χρήσιμο να οριστεί ποια πεδία είναι υποχρεωτικά και ποια προαιρετικά, ποιος εγκρίνει τις περιγραφές και πότε μια σελίδα θεωρείται έτοιμη για δημόσια χρήση. Η διαδικασία αυτή προστατεύει το μουσείο από μισοτελειωμένες εγγραφές, διαφορετικές ονομασίες για το ίδιο είδος πληροφορίας και ασυνέπεια ανάμεσα σε παλιό και νέο υλικό.

Αξίζει επίσης να προβλεφθεί πώς ενημερώνεται μια σελίδα όταν αλλάζει η έκθεση ή προκύπτει νέα τεκμηρίωση. Η ψηφιακή συλλογή δεν είναι στατικό έντυπο. Χρειάζεται να επιτρέπει διορθώσεις και εμπλουτισμό χωρίς να σπάει τις συνδέσεις που έχουν ήδη δημιουργηθεί ανάμεσα σε αντικείμενα, εκθέσεις και θεματικές.

Η τελική δοκιμή οφείλει να γίνεται με πραγματικό περιεχόμενο, πραγματικές εικόνες και πραγματικές διαδρομές επισκέπτη, ώστε η εμπειρία να αξιολογείται όπως ακριβώς θα χρησιμοποιηθεί.